Gillian Flynn – Gone girl

Vol goede moed begon ik aan deze thriller. De mate van planning die bij het bedenken van dit verhaal kwam kijken lijkt me duizelingwekkend. De plot is net een waterdicht alibi. De innerlijke ervaring van de hoofdpersonen, hoe en wat ze denken en doen is tot in de puntjes verzorgd. Hun hele wereld en alle mensen die zich daarin bewegen worden tot in detail levensecht weergegeven. Maar het duurt allemaal zo lang.

Je brengt als lezer bijna 700 bladzijdes door in het gezelschap van twee uiterst onsympathieke mensen. Die geloofwaardig neer worden gezet en op een verdorven manier vaak grappig zijn maar in hun kern hun lege, nare zelf blijven. Dat leest niet lekker, ondanks dat je door alle cliffhangers steeds wil weten hoe het verder gaat.

Er zijn heel veel dingen goed aan dit boek maar doordat je de negatieve kanten van de hoofdpersonen zo goed leert kennen dacht ik lang voor het eind al: who cares? Ze verdienen allebei niet beter dan de penarie waar ze zichzelf in hebben gemanoeuvreerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s