Pat Barker – The ghost road

The ghost road is het laatste deel in Pat Barker’s trilogie over de Eerste Wereldoorlog. Het is anders van toon dan ik me Regeneration (het begin van de serie) herinner en dat komt vooral door de focus op het personage Billy Prior. Veel van de mannen in de trilogie zijn gebaseerd op echt bestaande personen, zoals dokter Rivers, die zich ontfermt over de militairen die zwaar getraumatiseerd terugkeren uit oorlogsgebied. In Regeneration kreeg dichter Siegfried Sassoon veel aandacht maar hij is hier naar de achtergrond verdwenen en mededichter Wilfred Owen heeft een bijrolletje.

Het rauwe leven van Billy Prior is andere koek dan de upperclass bezigheden van Sassoon. De roman staat vol zintuiglijke beschrijvingen van zijn ingewikkelde sexuele perikelen. Prior verlooft zich tot ieders verbazing met een working class meisje, gaat daarnaast naar de hoeren en heeft homosexuele contacten. De lezer wordt de realiteit van Prior ingetrokken met veel lichaamssappen: de urinelucht van een pispot onder het bed van een prostituée, de gele kleur van Prior’s verloofde die op haar lakens blijft zitten als permanent aandenken aan het werk dat ze doet in een chemische fabriek, gehannes met een condoom dat niet blijft zitten de dag voordat Prior weer vertrekt naar het slagveld. Voor de vierde keer. Prior lijkt niet te weten wat hij met zichzelf aan moet maar hij zorgt ervoor dat hij in beweging blijft en altijd meester van de situatie is. Hij gaat vrijwillig terug de oorlog in terwijl hij qua fysieke en mentale gesteldheid duidelijk niet geschikt is.

Het verhaal van hoe Billy Prior langzaam weer door de oorlog wordt geabsorbeerd is verweven met Rivers’ herinneringen aan reizen in verre oorden. Rivers deed in zijn jongere jaren onderzoek naar een Melanesische doodscultus. De dood is in het Engeland van Rivers en Prior net zo doordringend aanwezig als bij die exotische stam.

Deze roman brengt de verschrikkingen van oorlog heel dichtbij door de situatie van de militairen voor het voetlicht te brengen. Hun lichaam en geest zijn kapot en toch voelen ze zich zo schuldig dat ze het liefst meteen terugkeren naar de loopgraven. Zo verkondigt het boek zonder op een uitgesproken manier partij te kiezen een krachtige anti-oorlogsboodschap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s