Nnedi Okorafor – Who fears death

Ik las dit tijdens de kerstdagen maar de vrede op aard is ver te zoeken in deze roman. Vanaf het begin is het heftig. Die heftigheid sleurt je het verhaal in en kweekt empathie voor personages die zich door een onbekende wereld bewegen. Een (mij) onbekende cultuur ook.

Alle horrorverhalen over het Afrikaanse continent komen langs: etnische spanningen, systematische verkrachtingen, oorlog, noem het maar op. Tegelijkertijd is het ook de eerste keer dat ik een boek lees waarin Afrikaanse elementen vermengd worden met science-fiction. Behalve verschrikkingen toont het ook de enorme kracht van de individuen die ondanks alles overleven. Nooit eerder las ik over een moeder en pasgeboren kind die zich in hun up weten te redden in de woestijn.

Dat woestijnkind is Onyesonwu (“who fears death“) en als ze wat ouder is vindt haar moeder het tijd om de beschaving op te zoeken. Ze strijken neer in een dorp en worden weer lid van een gemeenschap maar Onyesonwu blijft een buitenstaander. Zij is ewu, een mix van twee etnische groepen die elkaar sinds mensenheugenis naar het leven staan. Terwijl Onyesonwu haar best doet om te integreren komt ze erachter dat ze op nog meer manieren verschilt van haar omgeving: ze heeft toverkrachten. Haar biologische vader blijkt een machtige tovenaar te zijn die haar moeder verkrachtte in een poging een etnisch zuiver kind te verwekken.

Dat is nogal wat om te verwerken voor zo’n meisje en ook voor de lezer. Denk je net dat het ergste voorbij is: bam! Weer een klap in je gezicht. Daar houd ik dus niet van. Ik heb overwogen om te stoppen met lezen maar ben blij dat ik heb doorgezet. De gruwelen hakken erin maar de koppigheid van Onyesonwu en het rijke, creatieve en meeslepende verhaal maken het de moeite waard om verder te lezen. Uiteindelijk overheerst een gevoel van respect voor de auteur en hoe zij geen enkel moeilijk onderwerp uit de weg gaat.

Door de jeugdige hoofdpersoon doet het begin van het boek denken aan het young adult genre, op de heftige doses ellende na. Wanneer Onyesonwu met een groep vrienden op reis gaat om korte metten te maken met haar biologische vader, krijgt het verhaal wat weg van een Odyssee in de woestijn. Of Harry Potter maar dan met misdaden tegen de menselijkheid. En dat alles -belangrijk verschil- met een vrouw als hoofdpersoon. Een vrouw die actie onderneemt, karakter heeft en al met al het meest memorabele personage is dat ik in tijden ben tegengekomen. Dit boek zal me nog lang bij blijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s