Ben Aaronovitch – Rivers of London

Ik had allemaal serieuze boeken uit de bieb gehaald maar zocht voor de vakantie wat luchtigers. Rivers of London was een verademing. Het is het eerste deel in een reeks over Peter Grant. Grant zit in de beginfase van wat hopelijke een carrière bij de Londense politie wordt. Als hij op een nacht de wacht moet houden bij een plaats delict wordt hij aangesproken door een spook. Dat zorgt er via via voor dat een magisch begaafde Inspector hem onder zijn hoede neemt en zo komt hij op het spoor van een bovennatuurlijke moordenaar. Dat klinkt als een herkauwde mix van cliché’s maar mensen, dit boek is geweldig.

De roman telt veel pagina’s en idem plotmanoeuvres. De meeste wendingen zag ik niet aankomen, hoewel ze achteraf gezien vrij klassiek zijn. Het leest soepel maar niet snel omdat elke bladzijde, elke zin, zo vol informatie en humor zit dat het tijd kost om het allemaal te laten bezinken.

De aanprijzingen op de omslag reppen van Harry Potter als hij bij de politie zou zitten maar onze Harry had bij mijn weten nooit te maken met gruwelijke, plastisch beschreven moorden en was vanwege de kinderzieltjes in zijn publiek ook nooit grof in de mond. Rivers of London is wat dat betreft realistischer. Het past in het gritty misdaadgenre. Maar dan leuker. Het is ook een stuk realistischer qua bevolkingssamenstelling. Ik weet niet meer uit welk gat Potter kwam maar Grant is een Londenaar en zijn moeder komt uit Sierra Leone. Potter werd nooit in de metro aangezien voor een mogelijke terrorist vanwege zijn huidskleur. Waar het Potter-universum zich voornamelijk afspeelt in een reservaat van blankheid, vinden in deze serie alle bovennatuurlijke taferelen plaats midden in de stad en de hedendaagse wereld.

Aaronovitch weet het overtuigend te brengen (altijd handig maar vooral als het over magie gaat) en pompt er ook nog een hoge dosis Londense geschiedenis doorheen. Hij is van vele markten thuis. Dat had in de handen van een mindere god slecht uit kunnen pakken maar hij weet al die elementen tot één geheel te smeden. Aaronovitch zorgt ervoor dat elke verhaallijn uiteindelijk met een andere samenkomt en dat alles op ongeforceerde wijze.

Ik ben nu bezig in het volgende boek in de serie en dat is tot nu toe wat minder geniaal. Er is duidelijk lang geslepen aan dit eerste deel en het staat als een huis. Klasse.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s