Cthulhu’s Daughters

In het werk van H.P. Lovecraft zijn vrouwen zwaar ondervertegenwoordigd. Hoog tijd dus voor deze bundel, waarin 25 schrijfsters van over de hele wereld (maar voornamelijk het Engelstalige deel daarvan) vrouwelijke karakters opvoeren in Lovecrafts literaire universum. Zo krijgt een secundair personage uit “The Dunwich Horror” nu de hoofdrol in haar eigen verhaal (“Lavinia’s wood“).

Een aantal schrijfsters gebruikt bestaande personages en blijft zo dichtbij de bron, terwijl ze toch een ander perspectief op bekende gebeurtenissen geven. Soms leidt dat tot twee heel verschillende verhalen over dezelfde mensen. In “The Thing on the Cheerleading Squad” situeert Molly Tanzer de sinistere verwikkelingen rond Asenath en haar vader Ephraim op een moderne Amerikaanse high school. Datzelfde verknipte gezin in een ander tijdperk en door de ogen van weer een ander familielid is het onderwerp van “Body to body to body” van Selena Chambers.

De meerderheid van de auteurs is radicaler. Ze blijven trouw aan de geest van Lovecrafts literaire erfenis maar het zijn hun zelfverzonnen personages die in contact komen met zijn godheden. Eén van de schrijfsters komt zelfs met een Australische cowgirl op de proppen, die haar dochter probeert te redden uit handen van de Geitenmoeder.

Rodopi Sisamis schept in “The Cypress God” een wereld waarin het hele leven van de hoofdpersoon zich afspeelt in een Lovecraftiaanse cultus. Zoals anderen opgroeien binnen de muren van hun katholieke thuis, school en kerk. Alleen aanbidt deze tiener een godin die om rauw vlees vraagt. Sisamis’ ogenschijnlijk simpele opzet is doeltreffend uitgewerkt. Het bloed vloeit en de maden krioelen maar haar proza blijft elegant.

De Finse Inkeri Kontro weet in “Cthulhu of the Dead Sea” moderne wetenschap te verbinden met de Cthulhu mythe. Hartstikke grappig om een nieuw ontdekt organisme te vernoemen naar een fictief monster. Minder grappig als het onverklaarbare gedrag van de miniscule beestjes precies overeenkomt met de legende.

Om deze bundel te waarderen is het is niet per se nodig om Lovecrafts werk gelezen te hebben. Het helpt wel om dwarsverbanden te kunnen leggen. Als je de verhalen over Innsmouth kent sta je er ook bij stil hoe vernuftig “Provenance” van Benjanun Sriduangkaew is. Lovecraft vertelde ons dat de viswezens uit Innsmouth uiteindelijk weer terugkeren naar zee maar hij liet nooit zien waar ze dan terecht kwamen, laat staan hoe die plek er generaties later uit zou zien.

De hele bundel is van hoog niveau. Het leest als een soort masterclass creative writing, met zoveel variaties op dezelfde thema’s. Het boek is soms grappig maar vooral boeiend en spannend. Als je van dit genre houdt is dit een absolute aanrader.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s