H.G. Wells – The Island of Doctor Moreau

The Island of Doctor Moreau was het tweede boek van H.G. Wells, gepubliceerd in 1896. Zijn debuut en doorbraak was The Time Machine het jaar daarvoor. Waar die eerste roman vol optimisme enorme wetenschappelijke vooruitgang schetste, is nummer twee een veel donkerder kijk op de ethiek van de wetenschap.

Het relaas in The Island of Doctor Moreau wordt gepresenteerd als een privédocument dat Edward Prendick achterliet na zijn dood. Deze man leed schipbreuk en was een jaar vermist. Toen hij uiteindelijk zijn weg terugvond naar de bewoonde wereld claimde hij zich niets te herinneren van de tussenliggende tijd.

In zijn papieren heeft Prendick zijn ware verhaal opgetekend. De dokter uit de titel zwaaide de scepter op het eiland waar hij als schipbreukeling terecht kwam. Gedreven door nieuwsgierigheid maar zonder afgebakend doel of ethisch besef verbouwt Doctor Moreau een steeds uitgebreidere verzameling dieren om tot mensachtige wezens. Dit kom je als lezer vrij vroeg te weten en het deed mijn suspension of disbelief meteen de das om.

Toen was het misschien een vooruitstrevend gedachte-experiment en enorm angstaanjagend. Als 21ste eeuwse lezer ergerde ik me vooral aan het repetitieve geleuter over hoe mensen superieur zouden zijn aan dieren. Dat die gesprekken deels ironisch commentaar zijn op het handelen van de personages, ok. Dan nog is dit werk wat mij betreft te veel van hetzelfde en niet spannend of eng.

Ik las dit boek vooral omdat het zoveel andere schrijvers beïnvloed heeft. In Ben Aaronovitch’ serie rond magische politieman Peter Grant komt bijvoorbeeld een tovenaar voor die mensen tot dieren omvormt. Alleen is die serie veel subtieler en aannemelijker geschreven, terwijl het daar ook constant over hoogst ongeloofwaardige zaken gaat. Het idee waar Wells mee op de proppen kwam is wat mij betreft door Aaronovitch beter in een pakkend verhaal verweven. De tijd noch de ontwikkeling van de roman heeft stil gestaan.

The Island of Doctor Moreau is geen bagger maar de stroom lovende recensies op een site als Goodreads vind ik schromelijk overdreven. Wells’ schrijftalent komt naar voren in goed getroffen grapjes en karakteriseringen. Hij was vooruitstrevend in de thema’s die hij aansneed. Maar dit boek is geslaagder als tijdsdocument dan als amusement.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s