Rodopi Sisamis – Elysium. Modern Myths of Immortality

Mijn eerste kennismaking met Rodopi Sisamis was haar briljante verhaal The Cypress God in de bundel Cthulhu’s Daughters. Wat speurwerk leidde me naar Elysium, een collectie korte verhalen die ze in eigen beheer heeft uitgegeven.

The Cypress God is geschreven vanuit het perspectief van een high school leerlinge maar raakte al aan de wereld vol goden en demonen die de auteur in dit boek beschrijft. In Elysium volgen we vaker de blik van die onsterfelijke wezens zelf. Ondanks hun bovennatuurlijke krachten en de bijbehorende mogelijkheid om door eindeloze universa te reizen, brengen de meeste van Sisamis’ hoofdpersonen hun tijd door in Amerika en dan met name New York.

Vanaf het begin is Elysium een wisselvallige ervaring. Er zitten hele geslaagde verhalen tussen zoals Devotion, over een vrouwelijke priester van Apollo die tegen de god in opstand is gekomen. Arsinoe is een intrigerend relaas over tijdreizen en familievetes maar het lijkt alsof de schrijfster zelf ook af en toe de draad kwijt is tussen zoveel verschillende personages. Over de hele linie zijn er veel goede ideeën maar vaak had ik behoefte aan meer helderheid in de uitwerking.

De romantische boodschap verraste me. De meeste vertellingen gaan uiteindelijk over de liefde en Sisamis weet dat gelukkig zonder al te veel gezapigheid te brengen.

De twee verhalen die me koud lieten hadden ieder een verteller met de empathie van een Donald Trump. Een personage dat alleen aan zichzelf denkt nodigt niet uit tot meeleven.

Wat ik aan de bundel waardeer is hoe Sisamis haar verbeelding de vrije loop heeft gelaten. Ze denkt duidelijk niet in (genre)grenzen. Er komen allerlei invloeden voorbij: er zijn oud-Griekse goden en Arthuriaanse hoofse liefde maar ook fantasiewezens met goddelijke krachten. Dat maakt het extra jammer wanneer clichés toch de kop op steken.

Aan het eind van de bundel begon het me op te vallen hoezeer dezelfde verhaalelementen steeds terug komen. Dan neem je een onderwerp dat in principe oneindige mogelijkheden biedt maar dan vertel je uiteindelijk steeds hetzelfde soort verhaal. Daarbovenop komen nog de cliché beschrijvingen van het geïdealiseerde uiterlijk van vrouwen en hetero seks/relaties. Ik heb me geen moment verveeld en ik blijf benieuwd naar hoe Sisamis zich zal ontwikkelen als schrijfster maar als kritische lezer heb ik wel een lijstje met aandachtspunten voor bij het schrijven van haar volgende werk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s