Radna Fabias – Habitus

Ik heb niet extreem veel verstand van poëzie maar ik herken kwaliteit en weet wat ik goed vind. Radna Fabias’ Habitus valt in die categorie.

De bundel paart Fabias’ taalvaardigheid aan een duidelijk thema. Haar woorden zijn geworteld in echte locaties en zo wordt Habitus een soort wereldreis van de Antillen naar Nederland. Impressionistisch maar wel met een rode lijn.

Fabias’ onderwerpen en taalgebruik zijn heerlijk concreet. Haar woorden roepen beelden en gevoelens op die blijven hangen, waar de zinnen van heel wat andere dichters zo weer vervliegen door hun vaagheid.

Ik las Habitus met kerst in een poëziebinge. Wat meteen opviel was hoe het met kop en schouders uitstak boven de pennenvruchten van de andere auteurs. Fabias is iets ouder dan een Kira Wuck of een Lieke Marsman toen zij debuteerden en dat verschil in levenservaring tekent zich af. Maar in Fabias’ werk zit ook veel meer variatie, er lijkt beter en langer over nagedacht over de hele linie (tot de boekomslag aan toe). Haar blik op de wereld is breder en ik vermoed dat ze ook veel meer gedichten tot zich nam voor ze zelf gepubliceerd werd. In Habitus geen liefdesbeslommeringen van een begin twintiger maar verschillende stemmen die wel wat meer aan hun hoofd hebben en ook als ze wel over liefde spreken een stuk verrassender uit de hoek komen.

Fabias heeft, zoals het een dichter betaamt, een groot vocabulaire maar haar spitsvondigheid draagt ook betekenis. Habitus heeft inhoud. In mijn beperkte poëzie ervaring vind ik dit eigenlijk de beste Nederlandse dichtbundel die ik tot nu toe gelezen heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s