Cari Beauchamp – Without lying down. Frances Marion and the Powerful Women of Early Hollywood.

Ik had nog nooit van Frances Marion gehoord voor ik aan dit boek begon. Nu weet ik dat ze decennia lang één van Hollywoods meest prominente scenarioschrijvers was. Ze was erbij vanaf het begin: ze maakte de overgang mee van zwijgende naar geluidsfilms en haar carrière overleefde dat (in tegenstelling tot de loopbaan van heel wat acteurs). Ze maakte de beurskrach van 1929 en de daaropvolgende Grote Depressie mee en toen twintig jaar later de communistenjacht uitbrak werkte ze nog steeds in Hollywood. Ze was erbij toen de Academy Awards voor het eerst werden gehouden, ondervond hoe de Hays Code leidde tot steeds verder gaande censuur in filmproducties en zag Hollywood van een rustig, klein stadje uitgroeien tot wat het nu is.

Dit is een boeiende, goed gedocumenteerde biografie. Je leert veel over de filmindustrie maar Marion’s leven had ook veel andere kanten. Frances Marion (geboren als Marion Benson Owens) was een harde werker, had veel talent en vaak geluk. Ze kwam uit een bevoorrecht milieu waarin ze een goede opleiding en connecties opdeed maar het was haar persoonlijkheid waarmee ze zich losmaakte van de rolpatronen van haar kring.

Marion groeide op in San Francisco. Nadat die stad in puin werd gelegd door de aardbeving en brand van 1906, was haar familie hun fortuin kwijt. Met haar tweede man vertrok Marion naar Los Angeles. In San Francisco was ze als tiener al begonnen als journaliste en in L.A. werd ze in eerste instantie reclametekenaar. Via via kwam Marion in de opkomende filmindustrie terecht en daar bleek ze goed op haar plaats. Ze werd in het diepe gegooid, kreeg alle aspecten van filmmaken onder de knie en maakte snel carrière. Ook raakte ze bevriend met Mary Pickford, de grootste filmster van die tijd. Ze werden een team.

Pickford en Marion waren allebei supergedisciplineerd maar Marion experimenteerde ook volop met haar scenario’s en regiewerk. Samen namen ze risico’s en dat leverde succes op. Na een paar jaar vertrok Marion in haar eentje naar New York en vol bravoure wist ze voor een enorm bedrag een contract te sluiten voor het ontwikkelen van scenario’s, onder meer voor Pickford.

Toen de Verenigde Staten bij de Eerste Wereldoorlog betrokken raakte gaf Marion haar hoge salaris op om als oorlogscorrespondente aan de slag te gaan. Ze werd de eerste journalist die vlak na het eind van de oorlog de Rijn overstak, naar wat een paar uur daarvoor nog vijandelijk gebied was. Marion was nog in Frankrijk toen wereldwijd een nieuw griepvirus om zich heen greep. Marion raakte ook ziek maar overleefde het, in tegenstelling tot een aantal vrienden en bekenden.

Naast Marion’s volle leven toont dit boek ook een ander tijdperk waarin bijvoorbeeld vrouwen voor het eerst stemrecht kregen. Marion’s persoonlijkheid kleurt de lens waardoor je als lezer meekijkt in haar leven. Waar iemand als Marilyn Monroe twee generaties later vaak werd uitgebuit in de filmwereld, was Marion veel weerbaarder en gaf ze (als ook Mary Pickford) mede vorm aan wat er mogelijk was voor vrouwen in dat milieu. Marion’s leven kende genoeg tegenslagen (zoals de zelfmoord van haar zus en de vroege dood van de liefde van haar leven) maar zeker de eerste helft van het boek leest toch als een triomf.

In 1920 gingen Marion en haar derde man Fred (die zelf beroemd zou worden als hoofdrolspeler in cowboyfilms voor hij in de bloei van zijn leven zou bezwijken aan tetanus) op huwelijksreis met Mary Pickford en Douglas Fairbanks. Massa’s fans van de wereldberoemde Pickford verstoorden hun plannen in Engeland dus weken ze uit naar Nederland. Dobberend op de Zuiderzee kwamen de grootste filmsterren van die tijd tot rust.

Marion kende iedereen en onderhield vele, vaak levenslange vriendschappen. Naast Pickford en Fairbanks en hun zakenpartner Charlie Chaplin kende ze Dorothy Parker en haar kring door haar verblijf in het Algonquin hotel. Ze bewerkte boeken van Fannie Hurst tot scenario’s en raakte bevriend. Anita Loos (Gentlemen Prefer Blondes) was een van de vele vrouwelijke collega’s met wie ze haar hele leven een band had.  Ze werkte voor W.R. Hearst en schreef films voor zijn maîtresse Marion Davies. Ze kende sterren van toen zoals Marie Dressler, Harold Lloyd, Lillian en Dorothy Gish, Gloria Swanson, Norma Shearer en vanaf hun prille begin Greta Garbo, Gary Cooper, Jean Harlow en Clark Gable. Ze kende regisseurs als John Ford, D.W. Griffith, Erich von Stroheim, King Vidor, George Cukor en Josef von Sternberg. Ze ontmoette romanciers die hun geluk in Hollywood beproefden als James Cain, H.G. Wells en F. Scott Fitzgerald. Ze ontmoette Walt Disney, George Gershwin en Sergei Rachmaninoff. Ze was de BFF van Hedda Hopper, de latere roddelkoningin en haar man Fred (en met hem vele anderen) werd bedonderd door Joseph Kennedy, vader van de toekomstige president.

Ik leefde mee met alle ups en downs van Frances Marion en dat waren er nogal wat. Without Lying Down geeft een fascinerend kijkje achter de schermen van de filmindustrie door de jaren heen. Het laat zien hoeveel diplomatie het toen en waarschijnlijk nog steeds vergde om overeind te blijven binnen een filmstudio. Dit is een goed boek en een passend monument voor een interessante vrouw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s