The Collected Dorothy Parker

Het verzameld werk van Dorothy Parker (1893 -1967) bestaat uit korte verhalen en gedichten, gevolgd door recensies die ze schreef voor toonaangevende tijdschriften als Vanity Fair en The New Yorker. Parker stond bekend om haar scherpe tong. Bijtende humor was haar handelsmerk. Haar korte verhalen en veel van haar gedichten hebben die toon en dat pakt soms briljant uit.

In haar verhalen schreef Parker vooral over vrouwen uit haar eigen upperclass wereld, een leven vol dienstmeisjes en avondjurken, maar haar werk is altijd satirisch. Ze bespot haar eigen kaste ook al kwam ze zelf nooit helemaal los van de taferelen die ze beschrijft. Een vrouw in die tijd en dat milieu had twee keuzes: een brave voltijd echtgenote zijn of iets artistieks doen als schrijven of acteren. Geen van deze opties leidde tot geluk, als we Parker mogen geloven.

Dat Dorothy Parker’s verhalen nog steeds leesbaar zijn en geprezen worden ligt grotendeels aan haar stilistische brille. Haar korte verhalen zijn ook echt compact. Ze schetst in een paar bladzijdes haarfijn een milieu, een situatie en een karakter. Ze is stijlvast, houdt consequent het perspectief van een personage aan en weet tegelijkertijd over te brengen hoe absurd die geprivilegieerde uitkijk is.

Haar typeringen zijn vaak origineel. Veel van haar gedichten (google eens op Résumé) zijn nog even scherp en fris als toen ze ze een eeuw geleden bedacht. Niet allemaal natuurlijk. Als je haar verzameld werk achter elkaar leest is het wat veel van hetzelfde maar haar vakvrouwschap blijft overeind.

In de boekrecensies die deze collectie afsluiten hoor je duidelijk haar eigen stem. Ze schrijft eerlijk en met humor over titels die soms de jaren glansrijk doorstaan hebben en soms in haar tijd al prutswerk bleken. Die laatste categorie is het leukst om over te lezen.

Parker noemt in haar toneelrecensies een paar keer de Spaanse griep (die haar er verder niet van weerhield om naar het theater te gaan). Ik zit nu binnen met een verkoudheid terwijl er elke week Corona maatregelen worden uitgevaardigd, grinnikend om Parker’s meningen van een eeuw geleden. Een boek dat een brug vormt tussen een lezer en een schrijver in een ander land of tijdperk, dat lijkt me niets minder dan de essentie van literatuur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s